دل نوشته های من

من آن بانوی پاییزم از احساس لبریزم ، گهی غمگین و تاریکم گهی بارانی ، خیس ام ... ﺑﺎﻣﺪﺍﺩ ﭘﺎﯾﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﻡ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﯿﻮﻩ ﺑﺎﺩﺍﻡ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺭﮔﻬﺎﯾﻢ ﺳﺎﻗﻪ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ. ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﮔﻠﺒﺮﮒ ﺷﻤﻌﺪﺍﻧﯽ ﻭ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﺗﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ ﺑﺎﺭﻭﺭ. ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺮﺍﺑﯽ ﺗﻠﺦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺁﺗﺶ ﺩﺭﻭﻧﻢ ﺭﺍ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻣﯿﮑﻨﺪ......

اکثرماها خواسته های خیلی بزرگی درزندگی داریم اما خب نمیدونم چرا به فراموشی سپرده میشه یا نقشش تو زندگی کمرنگ تر میشه نه اینکه دیگه مهم نباشه نه اصلا بلکه خیلی هم مهمه ولی با لجبازی تموم اونو به گوشه ی ذهن میفرستیم تا بعدا بهش رسیدگی کنیم درصورتی که هدف هرکس خواسته ی بزرگ زندگیش بزرگترین قسمت زندگی هرکسه شاید بهتره این طور بگم که هدف کل زندگی رو شامل میشه امشب به طور اتفاقی تلنگری بهم خورد به شدت از دست خودم ناراحت شدم بعضی از ماها فراموش کردیم که هدف بزرگ تلاش و تحمل سختی زیاد میخواد فقط کافیه چندثانیه فکر کنیم منی که میخوام بهترین خودم باشم چرا بهتر...

زیر این آسمان آبی دخترکی تنها تکیه داده بر دیوار می اندیشد به تنها یک چیز و آن اینکه چرا من ؟؟ جوری زمین خورده ام که دیگر نمیتوانم از جایم بلند شوم تا کی ؟؟ حقیقت همیشه تلخ است ؟! یا حقیقت سرنوشت من تلخ است ؟؟ آخر چرا ؟؟ تا کی ؟؟؟ قلبم در حال ترکیدن است بغضی به بزرگی سیب درگلویم جا خوش کرده است اما دریغ از یک قطره اشک ! خدا با دخترک قصه چه کردی ؟؟ این است خیر و صلاحت ؟؟ چرا حکمتت این قدر پیچیده است ؟؟ می شود این بار برای یکبار هم که شده درآغوشم بگیری و بوسه ای بر موهایم بنشانی ؟ میشود دستانم را بگیری و بگویی من هستم همینجا کنار تو میشود آیا ؟؟ میشود برای یک با...

میخواهم شروع کنم با زمزمه کردن بسم الله الرحمن الرحیم آغازی دوباره با سرانجامی بی نهایت عالی تصمیم های زیادی برای آینده ام دارم فکرها و ایده های تازه میخواهم دنیایی بسازم همان سرزمینی که آرزویش را دارم دنیایی کوچک حداقل برای خودم میخواهم روند زندگیم را تغییر بدم این کنکور لعنتی نباید کوچک ترین تاثیری روی من داشته باشد درست است که ضربه ای سخت به من زد تو دهنی بزرگی برایم بود اما دیگر اعتراضی وارد نیست من خودم را سپردم دست خدایم همان خدایی که بهترین را برایم رقم میزند همان خدایی که همیشه و هر لحظه کنارم است من باید به آرزوهایم برسم باید به رویاهای دخت...

بعضی وقت ها بعضی چیزها جبران نمیشوند فقط حسرتی بزرگ برجای میگذارند مسبب بغضی در گلو میشوند ویا غمی پنهان در چشم ها ! بعضی وقت ها با ید گذشت و بخشید و رفت و فراموش کرد سرگذشت درگذشت آرزوهارا گاهی فقط باید رفت .... گاهی باید رفت و به پشت سر نگاه نکرد .... میخواهم باز هم گذر کنم و فراموش کنم خیلی چیزها را میخواهم بروم تا نبینم و نشنوم میخواهم غرق شوم در سیاهی آسمانم گم شوم بین ستارگان شناور آسمانم میخواهم کمی تنها کمی بدرخشم .... به امید تو یا حق ...

به نام مالکیت معبود انسانها ! این جا زمین است ، عصر آدم های بی احساس ، رسمشان عجیب است و بسیار غریب ... خوب باشی بد تفسیر می کنند بد باشی ... اگر روزی در تنهایی هایت گم شوی به جای اینکه پیدایت کنند تورا فراموش میکنند به سادگی !! روی شن های ساحل قدم میزنم با هرقدمی که برمیدارم یک قدم به گذشته ام برمیگردم و می اندیشم به سرنوشتی که برایم رقم خورده است سرنوشت چیز عجیبی است ... روی تکه سنگ بزرگی مینشینم و به دورترین نقطه می نگرم ای کاش کسی بود تا از دل بی نهایت غمگینم برایش بگویم همیشه تنها بودم مثل حالا ، مثل هروقت دیگر وچه تلخ است این بی کسی ها ... ای کاش میتوانستم چ...

امروز نهمین روز از فصل پاییز است و من عجیب غریبم میان این سرزمین تنهایی ها ... دلم تنگ است ... دلتنگم ، دلتنگ فرشته ای مهربان که این روزها نبودنش خار میشود و فرو میرود درچشمانم ... فرشته ای که تک تک سلولهایم صدایش میزنند اما نیست که جوابی بدهد و روح ناآرامم را تسکین دهد ... در این غروب جمعه ی پاییزی بوی غریبی بدجور به مشامم میرسد باز هم شکست خوردم ... نمیدانم خدا چه اصراری به بازننده بودن من داری ؟! خدایا باز هم شکست خوردم شکستی که این بار باورم نمیشود ... قرار تو و من به رفتن نبود ، به اینکه تو اشکای من سر بشی ... خدایا دلگیرم بی انتها ... میون این همه سردرگمی ... بیا ...